Διαβάστε επίσης
Joomla Templates and Joomla Extensions by JoomlaVision.Com

facebook_icon

Σύνδεση στο forum



climax

Αναζήτηση
Χρήστες
Έχουμε 97 επισκέπτες συνδεδεμένους
Αρχική Ομάδες αυτοβοήθειας

Στις συναντήσεις των ομάδων αυτό-βοήθειας (self-help ή support groups), οι συμμετέχοντες μοιράζονται τις εμπειρίες τους, τα προσωπικά τους συναισθήματα, την ενημέρωση που έχει ο καθένας και τις στρατηγικές που έχουν αναπτύξει προκειμένου να αντιμετωπίζουν τις Διαταραχές Διάθεσης και να ζουν μια ικανοποιητική ζωή. Πρόκειται δηλαδή για αλληλο-υποστήριξη μέσω της ανταλλαγής προσωπικών εμπειριών, γνώσης, προβληματισμών, ανησυχιών, στρατηγικών.


Σε καμία περίπτωση, οι ομάδες αυτές δεν επιτελούν θεραπευτικό κλινικό ρόλο και άρα δεν υποκαθιστούν ή αντικαθιστούν την θεραπεία των συμμετεχόντων (φαρμακευτική, ψυχιατρική, ψυχοθεραπευτική).

omada_3Μύθοι που μπορεί να αποτρέψουν κάποιον από την συμμετοχή σε ομάδες αυτοβοήθειας:

# "Η συμμετοχή σε μια ομάδα αυτοβοήθειας μπορεί να είναι αρνητική εμπειρία και να με κάνει να νιώσω χειρότερα."

Στην πραγματικότητα, οι συναντήσεις είναι θετικές εμπειρίες αφού οι συμμετέχοντες νιώθουν ότι μπορούν να εκφράσουν την συναισθηματική τους κατάσταση χωρίς επεξηγήσεις και ενοχές. Τα μέλη, μέσα από την παροχή βοήθειας στους άλλους, μειώνουν τα πιθανά αισθήματα αναξιότητας που μπορεί να βιώνουν.

# "Τα άλλα μέλη θα μου επιβάλλουν τις απόψεις τους για τις αιτίες και την θεραπεία του προβλήματος μου."

Οι συναντήσεις των ομάδων βασίζονται στον αμοιβαίο σεβασμό για τις απόψεις και τα πιστεύω όλων των μελών. Όλοι οι συμμετέχοντες υποχρεούνται να έχουν μη-κριτική στάση και να μην επιβάλλουν στην ομάδα τις απόψεις τους. Τα μέλη ενδέχεται να συζητούν τις θεραπευτικές επιλογές αλλά δεν προτείνουν – προάγουν συγκεκριμένες φαρμακευτικές αγωγές ή άλλες θεραπείες και συμβουλεύονται να συζητούν τις διαθέσιμες επιλογές με τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας.

# "Οι άλλοι συμμετέχοντες δεν θα με καταλάβουν και θα νιώσω ακόμη περισσότερο απομονωμένος/η και ευάλωτος/η"

Στις ομάδες συμμετέχουν άτομα με προσωπική εμπειρία με τις Διαταραχές Διάθεσης και γι' αυτό τα μέλη μπορούν να είναι σίγουρα ότι μοιράζονται τις εμπειρίες τους με ανθρώπους που τους καταλαβαίνουν.

# "Θα υποχρεωθώ να μοιραστώ περισσότερες πληροφορίες για τα συναισθήματα και τα βιώματα μου απ' όσο είμαι έτοιμος/η να κάνω"

Στην έναρξη κάθε συνάντησης με νέα μέλη, ζητείται από κάθε μέλος να συστηθεί και να πει με δυο λόγια τι τον φέρνει στην ομάδα αυτοβοήθειας. Πέρα από την βασική σύσταση, κάθε μέλος είναι ελεύθερο να μοιραστεί όσο και όποτε νιώθει έτοιμο να το κάνει. Κανείς δεν υποχρεούται να μιλήσει περαιτέρω αν δεν θέλει ή δεν νιώθει ακόμη έτοιμος/η να το κάνει.

 

Οι ομάδες αυτοβοήθειας πρωτοεμφανίστηκαν το 1935 ως απάντηση στο πρόβλημα του εθισμού. Έκτοτε, οι συνηθέστερες και πλέον διάσημες ομάδες αυτοβοήθειας είναι οι ομάδες Ανώνυμων Αλκοολικών. Σήμερα υπάρχουν πάρα πολλές ομάδες αυτοβοήθειας, θα μπορούσαμε να πούμε ότι υπάρχουν ομάδες για κάθε είδους ενόχληση, πρόβλημα ή ιδιαιτερότητα. Στις Η.Π.Α. ένας στους δέκα ενήλικες έχει συμμετάσχει κάποια στιγμή στη ζωή του σε ομάδα αυτοβοήθειας, ενώ στη Γερμανία τα μέλη των ομάδων αυτοβοήθειας ξεπερνούν τα δύο εκατομμύρια. Η τεράστια διάδοση των ομάδων και η αυξημένη αποτελεσματικότητα τους, έχει οδηγήσει τους υπεύθυνους για τη χάραξη των πολιτικών υγείας σε αυτές τις χώρες, να δείξουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Για πολλούς μάλιστα οι ομάδες αυτοβοήθειας αποτελούν, μετά το δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, τον τρίτο πυλώνα του συστήματος υγείας. Ενδεικτικά, σύμφωνα με μια μελέτη του 1997, συνολικά 25 εκατομμύρια Αμερικάνοι είχαν συμμετάσχει κάποια στιγμή σε μια ομάδα αυτοβοήθειας, νούμερο που δεν συνυπολόγιζε τις ομάδες αυτοβοήθειας που είχαν συντονιστή ειδικό. Προσθέτοντας τις ομάδες με επαγγελματικό συντονισμό, το νούμερο εκτινάσσεται στα 50 εκατομμύρια Αμερικανούς.

Το κίνημα της αυτοβοήθειας αναδεικνύεται με το πέρασμα του χρόνου ως αξιόπιστη εναλλακτική λύση, καθώς βασικά χαρακτηριστικά του είναι η ανάληψη προσωπικής ευθύνης από τους ίδιους τους ενδιαφερόμενους και η αναίρεση της παθητικότητας. Ταυτόχρονα, η ομάδα αυτοβοήθειας είναι ένα μέρος συναισθηματικής εμπειρίας και ανταλλαγής, με την έννοια «δίνω βοήθεια για να πάρω βοήθεια».

 

Η επισκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας αναδεικνύει τα εξής οφέλη από την ενεργό συμμετοχή σε ομάδες αυτοβοήθειας:

- βελτιωμένη προσαρμογή και ευεξία

- καλύτερη γνώση για το πρόβλημα

- αύξηση του επιπέδου λειτουργικότητας

- αύξηση αίσθησης ασφάλειας, ικανότητας αυτοδιαχείρισης και αυτοεκτίμησης

- μείωση υπαρξιακής αγωνίας

- αποδοχή κατάστασης, μείωση άγχους για την ίδια την διαταραχή και καλύτερη ανάληψη ευθύνης απέναντι στο πρόβλημα

- βελτίωση κοινωνικής προσαρμογής

- μείωση αισθήματος απομόνωσης

- μείωση της χρήσης άλλων παροχών της υγειονομικής περίθαλψης (ειδικά, μείωση των νοσηλειών σε εντυπωσιακό βαθμό, από 50 έως 82%)

 
"Η συνεχής εξάπλωση των ομάδων αυτοβοήθειας είναι από μόνη της ένας
έμμεσος αλλά πολύ σημαντικός δείκτης της αποτελεσματικότητας τους αφού
πρόκειται για μη κερδοσκοπικές και αυτοχρηματοδοτούμενες ομάδες πολιτών
με ένα κοινό πρόβλημα και όχι για επαγγελματικού τύπου υπηρεσίες ψυχικής
υγείας, των οποίων η εξάπλωση θα μπορούσε να συσχετιστεί με άλλους
παράγοντες. Τα τελευταία χρόνια η αυξανόμενη ενασχόληση των ερευνητών
με την εξάπλωση όσο και με την αποτελεσματικότητα των ομάδων
αυτοβοήθειας επιβεβαιώνει το γεγονός ότι οι ομάδες αυτές παίζουν και θα
παίξουν στο μέλλον ακόμη πιο σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση των
ψυχοκοινωνικών προβλημάτων. Το χαρακτηριστικό της ενεργοποίησης των πολιτών στην αντιμετώπιση των προβλημάτων τους, που είναι συστατικό στοιχείο των ομάδων αυτών, αλλά και ένα από τα βασικά ζητούμενα στην αντιμετώπιση των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων, καθιστά τις ομάδες αυτοβοήθειας ως μια από τις πιο ενδεδειγμένες λύσεις.
Καθώς λοιπόν από την διεθνή εμπειρία, καθημερινά αποδεικνύεται,
ότι η κατακόρυφη αύξηση της ατομικής ψυχοπαθολογίας και κατ' επέκταση
των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων δεν μπορεί να αναχαιτισθεί από τις
στρατιές «ειδικών» και την πληθώρα «εξειδικευμένων» οργανισμών, που
δημιουργούν οι κυρίαρχες συγκεντρωτικές / διαχειριστικές πολιτικές υγείας,
μήπως θα έπρεπε να δοθεί περισσότερο προσοχή στις ομάδες αυτοβοήθειας;
Μήπως με άλλα λόγια μας περίσσεψαν απρόσωποι «ειδικοί» και απρόσωποι
«εξειδικευμένοι» οργανισμοί, ενώ μας λείπουν οι συναντήσεις προσώπων."

[Ζαφειρίδης, Φ. (2001). Ψυχική υγεία και αυτοβοήθεια: Το παράδειγμα των Ανώνυμων Ναρκομανών (ΝΑ) και Αλκοολικών (ΑΑ). Τετράδια Ψυχιατρικής, 73]

 

Ο Irvin Yalom λέει για τις ομάδες αυτοβοήθειας:

(...) Αν και είναι δύσκολο να αξιολογήσουμε την αποτελεσματικότητα των ανεξάρτητων ομάδων αυτοβοήθειας, καθώς η συμμετοχή σ' αυτές παραμένει συχνά ανώνυμη, ενώ είναι δύσκολο να υπάρξουν συνεδρίες παρακολούθησης και δεν τηρούνται αρχεία, κάποιες συστηματικές μελέτες μαρτυρούν την αποτελεσματικότητα τους. Τα μέλη τις αξιολογούν θετικά, αναφέρουν βελτιωμένη προσαρμογή και ευεξία, μεγαλύτερη γνώση για την κατάσταση τους και μείωση της χρήσης άλλων παροχών της υγειονομικής περίθαλψης.

Τα ευρήματα αυτά οδήγησαν κάποιους ερευνητές να ζητήσουν μια πολύ πιο ενεργητική συνεργασία μεταξύ των επαγγελματιών που παρέχουν υγειονομική περίθαλψη και του κινήματος αυτοβοήθειας. (...)

Μολονότι οι ομάδες αυτοβοήθειας μοιάζουν με τις θεραπευτικές ομάδες υπάρχουν μερικές σημαντικές διαφορές. Η ομάδα αυτοβοήθειας χρησιμοποιεί εκτενώς όλους τους θεραπευτικούς παράγοντες – ιδίως τον αλτρουισμό, τη συνεκτικότητα, την καθολικότητα, τη μιμητική συμπεριφορά, την παροχή ελπίδας και την κάθαρση. Με μια σημαντική εξαίρεση: ο θεραπευτικός παράγοντας της διαπροσωπικής μάθησης παίζει πολύ λιγότερο σημαντικό ρόλο στην ομάδα αυτοβοήθειας απ' ό,τι στη θεραπευτική ομάδα. Είναι σπάνιο μια ομάδα να μπορεί να εστιάσει σημαντικά και εποικοδομητικά στο εδώ-και-τώρα χωρίς τη συμμετοχή ενός καλά εκπαιδευμένου συντονιστή. Συνήθως οι ομάδες αυτοβοήθειας διαφέρουν από τις θεραπευτικές ομάδες στο γεγονός ότι περιλαμβάνουν πολύ λιγότερες ερμηνείες της προσωπικότητας, λιγότερη αντιπαράθεση και πολύ πιο θετικές, υποστηρικτικές δηλώσεις.

Οι περισσότερες ομάδες αυτοβοήθειας χρησιμοποιούν ένα συνεπές, λογικό γνωστικό πλαίσιο, το οποίο τα αρχαιότερα μέλη της ομάδας – που δρουν ως ανεπίσημοι συντονιστές της ομάδας – μπορούν να περιγράψουν εύκολα στα εισερχόμενα μέλη. Αν και τα μέλη ωφελούνται από την καθολικότητα και την παροχή ελπίδας, εκείνοι που συμμετέχουν ενεργά και βιώνουν ισχυρότερη συνεκτικότητα έχουν περισσότερες πιθανότητες να ωφεληθούν.

Τι εξηγεί τη διαδεδομένη χρήση και την προφανή αποτελεσματικότητα των ομάδων αυτοβοήθειας; Είναι ανοιχτές και εύκολα προσβάσιμες και προσφέρουν ψυχολογική υποστήριξη σε οποιονδήποτε μοιράζεται τα προσδιοριζόμενα χαρακτηριστικά της ομάδας. Δίνουν έμφαση στην εσωτερική και όχι στην εξωτερική εμπειρογνωμοσύνη – με άλλα λόγια, στα μέσα που είναι διαθέσιμα μέσα στην ομάδα και όχι σ' εκείνα που μπορούν να διαθέσουν κάποιοι εξωτερικοί ειδικοί. Η κοινή εμπειρία των ανθρώπων που συμμετέχουν, καθιστά συγχρόνως όλους ισότιμους συντρόφους και αξιόπιστους ειδικούς. Από αυτούς τους ισότιμους συντρόφους μπορεί να αντλήσει κανείς εποικοδομητικές συγκρίσεις, ακόμα και έμπνευση, με τρόπο που δεν συμβαίνει με τους εξωτερικούς ειδικούς. Τα μέλη αποτελούν συγχρόνως πάροχο και καταναλωτή της υποστήριξης και επωφελούνται και από τους δύο ρόλους – η αξία του εαυτού αυξάνεται με τον αλτρουισμό, ενώ γίνεται ενστάλαξη ελπίδας μέσα από την επαφή τους με άλλους που έχουν υπερνικήσει προβλήματα παρόμοια με τα δικά τους. Αφαιρείται η έμφαση από την παθολογία και μειώνεται η εξάρτηση. Είναι πολύ γνωστό ότι η παθητική και αποφευκτική διαχείριση των προβλημάτων μειώνει τη λειτουργική έκβαση. Οι ενεργητικές στρατηγικές, όπως αυτές που συναντά κανείς στις ομάδες αυτοβοήθειας, ενισχύουν τη λειτουργική έκβαση.

Κάποια ψυχικά προβλήματα που δεν αναγνωρίζονται ή δεν αντιμετωπίζονται από το επαγγελματικό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης είναι πολύ πιθανό να οδηγήσουν στη δημιουργία ομάδων αυτοβοήθειας. Επειδή οι ομάδες αυτές βοηθούν αποτελεσματικά τα μέλη αν αποδεχτούν το πρόβλημα τους και να το δουν στις φυσιολογικές του διαστάσεις, ωφελούν ιδιαίτερα τους πάσχοντες από ψυχικές διαταραχές που οδηγούν σε στιγματισμό.(...)

Περιστασιακά στην έναρξη μιας ομάδας αυτοβοήθειας θα βοηθήσει ένας επαγγελματίας της ψυχικής υγείας, ο οποίος στη συνέχεια θα αποσυρθεί παραδίδοντας τη λειτουργία της ομάδας στα μέλη της. Όποιος επαγγελματίας της ψυχικής υγείας υπηρετεί ως σύμβουλος πρέπει να γνωρίζει τους δυνητικούς κινδύνους που ενέχει ο υπερβολικός ζήλος στην επίδειξη επαγγελματικής γνώσης: η ομάδα αυτοβοήθειας πηγαίνει καλύτερα, όταν η εμπειρογνωμοσύνη παραμένει από την πλευρά των μελών.

Μια τελευταία υποσημείωση: οι ομαδικοί θεραπευτές δεν πρέπει να βλέπουν το κίνημα αυτοβοήθειας σαν ανταγωνιστή αλλά σαν ένα μέσο. Πολλοί θεραπευόμενοι ωφελούνται από τη συμμετοχή τους και στους δύο τύπους ομαδικής εμπειρίας. (...)

Σημείωση: Απόσπασμα από το βιβλίο "Θεωρία και πράξη της ομαδικής ψυχοθεραπείας" (Κεφάλαιο 15: Εξειδικευμένες θεραπευτικές ομάδες, σελ.690-694: Ομάδες αυτοβοήθειας και διαδικτυακές υποστηρικτικές ομάδες) Στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Άγρα (2006).

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ (κάντε κλικ για την ολοκληρωμένη λίστα)

• Powell, T. J., Silk, K. R. & Albeck, J. H. (2000). Psychiatrists' referrals to self-help groups for people with mood disorders. Psychiatric Services, 51, 809-811.

• Davison, K., Pennebaker, J. & Dickerson, S. (2000). Who talks? The social psychology of support groups. American Psychologist, 55, 205-217.

• Pistrang, N., Barker, C. & Humphreys, K. (2008). Mutual help groups for mental health problems: A review of effectiveness studies. American Journal of Community Psychology, 42, 110-121.

• Dadich, A. (2006). What can self-help support groups offer young people who experience mental health issues? The Australian Community Psychologist, 18, 26-36.

• Kyrouz, E. M., Humpherys, K. & Loomis, C. (2002). A review of research on the effectiveness of self-help mutual aid groups. In B. J. White & E. J. Madara (Eds), Self-help Group Sourcebook (7th ed.). NJ: American Self-help Clearinghouse.

 

Ομάδες αυτοβοήθειας έχουν ξεκινήσει και λειτουργούν σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Δράμα. Περισσότερες πληροφορίες στο τηλέφωνο 801 1000 201 (αστική χρέωση από σταθερό)

 omada 

 Στις ομάδες αυτοβοήθειας του ΜΑΖΙ μπορούν να συμμετέχουν μόνο τα ταμειακά ενήμερα μέλη του ΜΑΖΙ.

Οι βασικοί συμμετέχοντες των ομάδων αυτό-βοήθειας είναι άνθρωποι που έχουν διαγνωστεί με Διαταραχή Διάθεσης (Μείζονα Καταθλιπτική Διαταραχή, Δυσθυμική Διαταραχή, Διπολική Διαταραχή Ι και ΙΙ και Κυκλοθυμική Διαταραχή). Επίσης, οι ομάδες μπορούν να συμπεριλαμβάνουν συγγενείς και φίλους ατόμων με Διαταραχή Διάθεσης.

 

 

 

Οι παρακάτω οδηγίες έχουν σχεδιαστεί έτσι ώστε να διασφαλίζουν την ασφάλεια και την προστασία όλων των συμμετεχόντων.

 Οποιοσδήποτε επιθυμεί να μοιραστεί κάτι, έχει την ευκαιρία να το κάνει. Κανένας συμμετέχων δεν μονοπωλεί τον χρόνο της ομάδας.

 Επιτρέπεται σε κάθε συμμετέχοντα να μιλήσει χωρίς διακοπές και παράλληλες συζητήσεις.

 Ό,τι λέγεται εδώ, μένει εδώ. Ο πρωταρχικός αυτός κανόνας της εμπιστευτικότητας ΠΡΕΠΕΙ να είναι σεβαστός και να τηρείται από όλους. Ο κανόνας της εμπιστευτικότητας αίρεται υποχρεωτικά μόνο στην περίπτωση που κάποιο μέλος δηλώνει ότι σκοπεύει να κάνει κακό στον εαυτό του ή στους άλλους.

 Οι διαφορές των απόψεων είναι Ο.Κ. Όλοι έχουν το δικαίωμα της γνώμης τους και δεν προσπαθούν να επιβάλλουν στους υπόλοιπους την ορθότητα ή την μοναδικότητα αυτών των απόψεων.

 Είμαστε όλοι ίσοι. Δεν επιτρέπονται διαχωρισμοί με βάση το φύλο, την φυλή, την ηλικία κλπ.

 Χρησιμοποιούμε την γλώσσα του «εγώ» (ή αλλιώς «εγώ μήνυμα»). Δεν διδάσκουμε, συμβουλεύουμε ή διατάζουμε τους υπόλοιπους. Μοιραζόμαστε μόνο τις εμπειρίες μας. Π.χ. «Σύμφωνα με την δική μου εμπειρία, είναι πολύ βοηθητικό να...», και όχι «Πρέπει να κάνεις αυτό...».

 Είναι Ο.Κ. να μην μοιράζεται κάποιος. Όποιος δεν επιθυμεί να μοιραστεί κάτι με τους υπόλοιπους, δεν είναι υποχρεωμένος να το κάνει.

 Είναι ευθύνη όλων και του κάθε μέλους ξεχωριστά να κάνει την συζήτηση ένα ασφαλές μέρος για μοίρασμα. Σεβόμαστε την εμπιστευτικότητα, φερόμαστε στους άλλους με σεβασμό και ευγένεια και δείχνουμε κατανόηση και συμπόνια.

 Το ΜΑΖΙ υπενθυμίζει ότι: Οι ομάδες αυτοβοήθειας δεν είναι θεραπεία, δεν είναι μέρος για διάγνωση, δεν είναι πρόγραμμα βασισμένο στις αρχές των «12 βημάτων», δεν είναι διάλεξη ειδικών. Οι συμμετέχοντες φέρουν την ευθύνη για την θεραπεία που ακολουθούν (ή δεν ακολουθούν).

 Το ΜΑΖΙ – εκπροσωπούμενο από τον συντονιστή της ομάδας – διατηρεί το δικαίωμα να αποκλείσει από την ομάδα μέλος που αποδεδειγμένα (με βάση τις παρατηρήσεις της πλειοψηφίας της ομάδας) και συστηματικά παραβιάζει κάποιον ή όλους τους παραπάνω κανόνες.

 Η ομάδα ξεκινάει αυστηρά στην προγραμματισμένη εκάστοτε ώρα. Όποιος/α δεν βρίσκεται εγκαίρως στο χώρο και καθυστερεί πάνω από δεκαπέντε λεπτά, δεν θα μπορεί να συμμετέχει την συγκεκριμένη μέρα στην ομάδα.

! Στην πρώτη σας συμμετοχή σε ομάδα αυτοβοήθειας ΜΑΖΙ, θα σας ζητηθεί - αφού διαβάσετε με προσοχή τους παραπάνω κανόνες - να δηλώσετε με την υπογραφή σας ότι θα τους σεβαστείτε και θα τους εφαρμόσετε.

 

Οι βασικοί συμμετέχοντες των ομάδων αυτό-βοήθειας είναι άνθρωποι που έχουν διαγνωστεί με Διαταραχή Διάθεσης (Μείζονα Καταθλιπτική Διαταραχή, Δυσθυμική Διαταραχή, Διπολική Διαταραχή Ι και ΙΙ και Κυκλοθυμική Διαταραχή) και όσοι πιστεύουν ότι ίσως έχουν Διαταραχή Διάθεσης. Επίσης, οι ομάδες μπορούν να συμπεριλαμβάνουν συγγενείς και φίλους ατόμων με Διαταραχή Διάθεσης.


Το σωματείο «Μαζί» δεσμεύεται να παρέχει τις υπηρεσίες του σε όλους όσους τις χρειάζονται ανεξάρτητα από εθνικότητα, φυλή, φύλο, σεξουαλικό προσανατολισμό, ηλικία, οικογενειακή κατάσταση, πολιτικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις και οποιοδήποτε άλλο άσχετο κριτήριο. Οι συμμετέχοντες δεσμεύονται και συμφωνούν επίσης στο σεβασμό των άλλων ανεξάρτητα από τα παραπάνω.


Στις ομάδες αυτοβοήθειας μπορούν να συμμετέχουν όσοι είναι ταμειακώς ενήμερα μέλη του μη-κερδοσκοπικού σωματείου "Μαζί".

Πληροφορίες για την διαδικασία εγγραφής στο ΜΑΖΙ, εδώ.

 

ΚΑΝΟΝΕΣ ΚΑΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΑΥΤΟ-ΒΟΗΘΕΙΑΣ

Στις ομάδες αυτοβοήθειας του ΜΑΖΙ μπορούν να συμμετέχουν μόνο τα ταμειακά ενήμερα μέλη του ΜΑΖΙ.

Οι βασικοί συμμετέχοντες των ομάδων αυτό-βοήθειας είναι άνθρωποι που έχουν διαγνωστεί με Διαταραχή Διάθεσης (Μείζονα Καταθλιπτική Διαταραχή, Δυσθυμική Διαταραχή, Διπολική Διαταραχή Ι και ΙΙ και Κυκλοθυμική Διαταραχή). Επίσης, οι ομάδες μπορούν να συμπεριλαμβάνουν συγγενείς και φίλους ατόμων με Διαταραχή Διάθεσης.

Οι παρακάτω οδηγίες έχουν σχεδιαστεί έτσι ώστε να διασφαλίζουν την ασφάλεια και την προστασία όλων των συμμετεχόντων.

 Οποιοσδήποτε επιθυμεί να μοιραστεί κάτι, έχει την ευκαιρία να το κάνει. Κανένας συμμετέχων δεν μονοπωλεί τον χρόνο της ομάδας.

 Επιτρέπεται σε κάθε συμμετέχοντα να μιλήσει χωρίς διακοπές και παράλληλες συζητήσεις.

 Ό,τι λέγεται εδώ, μένει εδώ. Ο πρωταρχικός αυτός κανόνας της εμπιστευτικότητας ΠΡΕΠΕΙ να είναι σεβαστός και να τηρείται από όλους. Ο κανόνας της εμπιστευτικότητας αίρεται υποχρεωτικά μόνο στην περίπτωση που κάποιο μέλος δηλώνει ότι σκοπεύει να κάνει κακό στον εαυτό του ή στους άλλους.

 Οι διαφορές των απόψεων είναι Ο.Κ. Όλοι έχουν το δικαίωμα της γνώμης τους και δεν προσπαθούν να επιβάλλουν στους υπόλοιπους την ορθότητα ή την μοναδικότητα αυτών των απόψεων.

 Είμαστε όλοι ίσοι. Δεν επιτρέπονται διαχωρισμοί με βάση το φύλο, την φυλή, την ηλικία κλπ.

 Χρησιμοποιούμε την γλώσσα του «εγώ» (ή αλλιώς «εγώ μήνυμα»). Δεν διδάσκουμε, συμβουλεύουμε ή διατάζουμε τους υπόλοιπους. Μοιραζόμαστε μόνο τις εμπειρίες μας. Π.χ. «Σύμφωνα με την δική μου εμπειρία, είναι πολύ βοηθητικό να...», και όχι «Πρέπει να κάνεις αυτό...».

 Είναι Ο.Κ. να μην μοιράζεται κάποιος. Όποιος δεν επιθυμεί να μοιραστεί κάτι με τους υπόλοιπους, δεν είναι υποχρεωμένος να το κάνει.

 Είναι ευθύνη όλων και του κάθε μέλους ξεχωριστά να κάνει την συζήτηση ένα ασφαλές μέρος για μοίρασμα. Σεβόμαστε την εμπιστευτικότητα, φερόμαστε στους άλλους με σεβασμό και ευγένεια και δείχνουμε κατανόηση και συμπόνια.

 Το ΜΑΖΙ υπενθυμίζει ότι: Οι ομάδες αυτοβοήθειας δεν είναι θεραπεία, δεν είναι μέρος για διάγνωση, δεν είναι πρόγραμμα βασισμένο στις αρχές των «12 βημάτων», δεν είναι διάλεξη ειδικών. Οι συμμετέχοντες φέρουν την ευθύνη για την θεραπεία που ακολουθούν (ή δεν ακολουθούν).

 Το ΜΑΖΙ – εκπροσωπούμενο από τον συντονιστή της ομάδας – διατηρεί το δικαίωμα να αποκλείσει από την ομάδα μέλος που αποδεδειγμένα (με βάση τις παρατηρήσεις της πλειοψηφίας της ομάδας) και συστηματικά παραβιάζει κάποιον ή όλους τους παραπάνω κανόνες.

 Η ομάδα ξεκινάει αυστηρά στην προγραμματισμένη εκάστοτε ώρα. Όποιος/α δεν βρίσκεται εγκαίρως στο χώρο και καθυστερεί πάνω από πέντε λεπτά, δεν θα μπορεί να συμμετέχει την συγκεκριμένη μέρα στην ομάδα.

! Στην πρώτη σας συμμετοχή σε ομάδα αυτοβοήθειας ΜΑΖΙ, θα σας ζητηθεί - αφού διαβάσετε με προσοχή τους παραπάνω κανόνες - να δηλώσετε με την υπογραφή σας ότι θα τους σεβαστείτε και θα τους εφαρμόσετε.

 
Περισσότερα Άρθρα...