Διαβάστε επίσης
Joomla Templates and Joomla Extensions by JoomlaVision.Com

facebook_icon

Σύνδεση στο forum



climax

Αναζήτηση
Χρήστες
Έχουμε 49 επισκέπτες συνδεδεμένους
Αρχική Προσωπικές Ιστορίες - Μαρτυρίες

Σε αυτή την ενότητα, μπορείτε να διαβάσετε κείμενα που περιγράφουν τις προσωπικές ιστορίες, τις μαρτυρίες ή και απλές σκέψεις ατόμων που έχουν/είχαν είτε άμεση (οι ίδιοι) είτε έμμεση (συγγενείς, φίλοι) εμπειρία με κάποια Διαταραχή Διάθεσης και θέλησαν να την μοιραστούν ΜΑΖΙ μας. Και γι' αυτό τους ευχαριστούμε!

Μπορείτε να στέλνετε τα δικά σας κείμενα με τις προσωπικές σκέψεις και εμπειρίες σας στο email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. . Παρακαλούμε προσδιορίστε αν επιθυμείτε το κείμενο σας να αναρτηθεί στο site ανώνυμα (π.χ. Άννα / Άννα, 22 ετών/ Άννα, 22 ετών, πωλήτρια) ή επώνυμα (με ονοματεπώνυμο). Η τήρηση του προσωπικού απορρήτου είναι βασική μέριμνα του ΜΑΖΙ.

Σημείωση: η δημοσιοποίηση των κειμένων στο site του ΜΑΖΙ εναπόκειται στην κρίση των διαχειριστών του site (π.χ. δεν θα δημοσιεύονται υβριστικά κείμενα και γενικά κείμενα που με οποιοδήποτε τρόπο μπορούν να είναι προσβλητικά, απαξιωτικά, μειωτικά κ.ά.).

book of dreams

(Η φωτογραφία είναι του Tyler E Nixon από http://wink.nixone.com/ )

Ο Λουκάς Σ. μέλος του ΣΟΨΥ Πάτρας, με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα για την Ψυχική Υγεία εξομολογείται τις δύσκολες στιγμής που βίωσε όταν η ψυχική ασθένεια του χτύπησε την "πόρτα" αλλά και το πώς κατάφερε να σταθεί στα πόδια του.

"Σήμερα γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα για την Ψυχική Υγεία, θα ήθελα να πω κι εγώ δύο λόγια για τη δική μου περιπέτεια, το δικό μου ταξίδι μέσα σ' αυτό που αποκαλούμε ψυχική νόσο.

Πριν 16 χρόνια η ψυχική αρρώστια χτύπησε και τη δική μου πόρτα. Βλέπεις αυτή, όπως και όλες οι αρρώστιες άλλωστε δεν εξετάζει φύλο, καταγωγή, μόρφωση, οικονομικό επίπεδο. Χτυπάει ανεξέλεγκτα και χτυπάει συνήθως άτομα ευαίσθητα, χαρισματικά και ιδιαίτερα δραστήρια και έξυπνα.

Ομολογώ πως στην αρχή και για ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα βασανίστηκα ιδιαίτερα και μπορώ να πω πως σε κάποια στιγμή γονάτισα. Βίωσα την πλήρη απομόνωση και την απόλυτη μαυρίλα. Έφτασα αρκετές φορές ένα βήμα πριν το τέλος. Κάποια στιγμή είχα πιάσει πάτο και δεν πήγαινε πιο κάτω. Τότε είναι που βρέθηκα ενώπιος ενωπίω με τον εαυτό μου και είπα ή κάντο τώρα και ξεμπέρδευε μια κι έξω ή μείνε. Και πάλεψα κι έμεινα να πολεμήσω.

Περισσότερα...

 

Είμαι μανιοκαταθλιπτική. Γράφω αυτό το κείμενο για να βοηθήσω κάποιον άλλον σε αντίστοιχη κατάσταση. Να του πω: Μπορεί τώρα τίποτα να μη σου δίνει χαρά και ο θάνατος να μοιάζει η μόνη λύση. Όλο αυτό όμως θα περάσει. Η Αριάδνη Λουκάκου εξομολογείται.

Η Kay Redfield Jamison είναι καθηγήτρια ψυχιατρικής στο Johns Hopkins School of Medicine, αναγνωρισμένη παγκοσμίως αυθεντία σε θέματα μανιοκατάθλιψης και μανιοκαταθλιπτική η ίδια. Το βιβλίο της «An Unquiet Mind» είναι μια συγκλονιστική προσωπική μαρτυρία της δικής της μάχης με τη μανιοκατάθλιψη. «Διατηρώ πολύ σοβαρές επιφυλάξεις για το αν μπορεί κανείς να κατανοήσει πραγματικά αυτή την ασθένεια, αν δεν υποφέρει ο ίδιος από αυτή», γράφει.

Εγώ νομίζω ότι μπορώ να την κατανοήσω. Είμαι μανιοκαταθλιπτική. Βέβαια, τώρα πια, δεν χρησιμοποιούν τον όρο μανιοκατάθλιψη. Έχει αντικατασταθεί με τον λιγότερο τρομακτικό (και ίσως περισσότερο ακριβή) όρο διπολική διαταραχή (bipolar disorder). Πρόκειται για μια ψυχική διαταραχή που επηρεάζει τη διάθεση. Επηρεάζει τη ζωή σου και αυτή των γύρω σου, επηρεάζει τις σχέσεις σου, τη δουλειά σου, το σώμα σου, την υγεία σου. Απειλεί τη ζωή σου. Η μανιοκατάθλιψη είναι από τις ασθένειες με τα υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας στις νεαρές ηλικίες παγκοσμίως. Αυτοκτονίες όταν είσαι down, ατυχήματα όταν είσαι high.

Τα καλά νέα είναι ότι αντιμετωπίζεται φαρμακευτικά. Μπορείς να ζήσεις μια απόλυτα φυσιολογική ζωή, αρκεί να παίρνεις τα φάρμακά σου. Χωρίς σοβαρές παρενέργειες σημειωτέον. Τα κακά νέα είναι ότι πολλές φορές δεν θες να την αντιμετωπίσεις φαρμακευτικά. Για την ακρίβεια, όχι απλώς δεν θες, θες –αντίθετα– να κρυφτείς από αυτούς που σε καταλαβαίνουν και να τη ζήσεις ως το τέλος. Να την επιτείνεις. Τη μανία. Θες κι άλλο, θες λίγο ακόμα. Εγώ, όσες φορές έχω πάθει μανία, έχω τσακωθεί με όλο μου το περιβάλλον, γιατί αισθάνομαι ότι είμαι καλά, πολύ καλά, πάρα πολύ καλά, ότι το ελέγχω απόλυτα και αρνούμαι να πάρω τηλέφωνο το γιατρό μου ή να πάρω τα φάρμακά μου. Το συναίσθημα είναι υπέροχο, είναι μαγικό και δεν υπάρχει κανένα ναρκωτικό η επίδραση του οποίου να είναι έστω και κοντινή σε αυτό. Στην αρχή νιώθεις ευφορία, εγρήγορση, αισιοδοξία. Νιώθεις γεμάτος ενέργεια και χρειάζεσαι πολύ λιγότερες ώρες ύπνου, ενώ καταπιάνεσαι επιτυχώς με πολλά διαφορετικά πράγματα ταυτόχρονα. Το μυαλό σου τρέχει γρήγορα, όλα σου φαίνονται εύκολα, ενθουσιάζεσαι με τα πάντα, είσαι δημιουργικός, ευχάριστος, φλερτάρεις και μιλάς πολύ. Μέχρι εδώ όλα καλά. Αργά ή γρήγορα όμως, το κοντέρ πιάνει τα 200 και τα φρένα σπάνε. Και αφού κάνεις πράγματα επικίνδυνα, αφού πληγώσεις ανθρώπους που αγαπάς, καταστρέψεις σχέσεις, δουλειές κτλ, ξαφνικά κρασάρεις. Και σκέφτεσαι όλα αυτά που έλεγες και έκανες τότε που νόμιζες ότι είσαι θεός και τώρα νιώθεις ακριβώς το αντίθετο. Ένα σκουπιδάκι.

Περισσότερα...

 

"Έχω περάσει δύο πολύ σοβαρές περιόδους κατάθλιψης τα τελευταία τέσσερα χρόνια, κι επειδή το έχω ζήσει στο παρελθόν, γνωρίζω καλά τα προειδοποιητικά σημάδια και προσπαθώ να τα προλάβω πριν φτάσουν σε άσχημο σημείο. Έχω ανακαλύψει ότι το να είμαι απασχολημένη, κυρίως το να βλέπω άλλο κόσμο, με βοηθάει πολύ. Μπορεί να είναι δύσκολο, καθώς μερικές φορές το τελευταίο που θέλεις να κάνεις είναι να δεις κόσμο ή να κάνεις ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ, αν όμως μπορέσεις να πιέσεις τον εαυτό σου, συνήθως καταλήγεις να περνάς καλά και να νιώθεις ωραία που το έκανες. Η άλλη στρατηγική που πάντα πετυχαίνει σ' εμένα, αν και μπορεί να είναι δύσκολο να εφαρμοστεί, είναι να αντιληφθείς τον εσωτερικό σου μονόλογο και να αρχίσεις να μιλάς με τον εαυτό του αν παραγίνει αρνητικός. Όποτε νιώθω πεσμένη, αρχίζω να σκέφτομαι πόσο άχρηστη είμαι, ότι είμαι αξιολύπητη και ότι δεν μπορώ να αρέσω σε κανέναν, κλπ. κλπ. Ανακάλυψα πως όταν διακόπτω αποφασιστικά αυτές τις σκέψεις και πιέζω τον εαυτό μου να σκεφτεί το αντίθετο - ή όταν κάνω κάτι που δε με αφήνει να σκεφτώ, όπως το να διαβάζω ένα βιβλίο ή να βλέπω μια ταινία - , μπορεί να βοηθήσει πολύ στην αποφυγή του κατρακυλίσματος. [Ομολογώ ότι το να τσακώνεσαι νοερά με τις σκέψεις σου μπορεί να σε κάνει να νιώσεις ηλίθια, βοηθάει όμως!].

(Μαρτυρία που αναφέρεται στο βιβλίο "Μαθήματα Ευτυχίας" της Γκρέτσεν Ρούμπιν, Εκδ. Πατάκη)

 

Το θέατρο ήταν μια παλιά μεγάλη αγάπη. Αυτό αποφάσισα να το μεταφέρω στη καθημερινότητα μου πριν πολλά χρόνια!

Παιδί ακόμα απαγόρευσα στον εαυτό μου μια βασική ανάγκη για κάθε φυσιολογικό άνθρωπο, το κλάμα. Προσπαθώντας να πείσω τους γύρω μου ότι αξίζω να μ' αγαπούν, αυτοστιγματίστηκα με μια επικίνδυνη ετικέτα: "δυνατή".

Περισσότερα...

 

Φυσιολογική ή μανιακή, έχω τρέξει πιο γρήγορα, έχω σκεφτεί πιο γρήγορα και έχω δοκιμάσει τα όρια του μυαλού μου, έχω αγαπήσει πιο έντονα και έχω πονέσει πιο πολύ από τους περισσότερους ανθρώπους που γνωρίζω. Πιθανόν, σε μεγάλο βαθμό, αυτό να σχετίζεται με την ασθένεια μου.

(Kay Redfield Jamison, καθηγήτρια ψυχιατρικής στο Johns Hopkins University,
με διάγνωση διπολικής διαταραχής)

Διπολική διαταραχή. Τι είναι διπολική διαταραχή; Για τους αδιάφορους απ' έξω μπορεί να είναι ένας κακός χαρακτήρας, ένας αδύναμος χαρακτήρας ή απλά ένας ακόμη χαρακτήρας. Για τους απ' έξω που νοιάζονται, μπορεί να είναι είτε βάρος και ενοχές, είτε μια αφορμή να αποδείξουν την αγάπη τους είτε και τα δύο. Για τους από μέσα που το ζούνε και τα καταφέρνουν, μπορεί να αποτελεί ιδιαιτερότητα, χάρισμα ή χαρακτηριστικό ευφυΐας. Για τους από μέσα που το ζούνε και δεν τα καταφέρνουν, μπορεί να σημαίνει μια ζωντανή κόλαση, έναν εγκλεισμό στο ψυχιατρικό νοσοκομείο, μια αυτοκτονία.

Τι είναι λοιπόν διπολική διαταραχή; Διπολική διαταραχή είμαι εγώ. Μια διάγνωση που περικλείει έναν άνθρωπο που τη μια αισθάνεται παντοδύναμος θεός και την άλλη περιφέρεται ως ζωντανός νεκρός. Ή τουλάχιστον έτσι ήταν.

Περισσότερα...

 
Περισσότερα Άρθρα...