Διαβάστε επίσης
Joomla Templates and Joomla Extensions by JoomlaVision.Com

facebook_icon

Σύνδεση στο forum



climax

Αναζήτηση
Χρήστες
Έχουμε 73 επισκέπτες συνδεδεμένους
Αρχική Στηρίξτε μας Εθελοντισμός

Η φροντίδα του εαυτού μας περνάει και μέσα από τη φροντίδα των άλλων! Ενθαρρύνουμε και προωθούμε ΜΑΖΙ τον εθελοντισμό ως στάση ζωής!

ΟΜΑΔΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ


Ο εθελοντισμός συνιστά ένα δυναμικό σύστημα όπου η ατομική ολοκλήρωση συναντιέται με την συλλογική ευημερία. Εθελοντισμός είναι η αυθόρμητη, ενσυνείδητη και ανιδιοτελής προσφορά της ανθρώπινης ενέργειας για τη θεραπεία της ανάγκης του πλησίον. Συνδυάζει τα στοιχεία της ελεύθερης βούλησης και επιλογής με την ένταξη σε ένα πρόγραμμα δράσης. Οι μορφές που παίρνει η εθελοντική προσφορά σήμερα διευρύνονται διαρκώς και εκτείνονται σε όλο το φάσμα της κοινωνικής ζωής, από την παροχή υπηρεσιών φροντίδας ως τις οργανωμένες δράσεις για την προστασία του περιβάλλοντος  και από τη δραστηριοποίηση ομάδων πολιτών για την πρόληψη ή την αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών ως την παροχή εκπαίδευσης σε κοινωνικά αποκλεισμένα άτομα ή ομάδες. Η εθελοντική δράση συνδυάζει «τον έρωτα του ερασιτέχνη, τη συνέπεια του επαγγελματία, την πειθαρχία του στρατιώτη και την ανιδιοτέλεια του ανώτερου ανθρώπου».


Οι ρίζες του εθελοντισμού είναι βαθιές μέσα στην ανθρώπινη ιστορία και βασίζονται στην ιδέα της ανιδιοτελούς προσφοράς, δηλαδή στην αλληλοβοήθεια όπου ο καθένας προσφέρει τον εαυτό και τις δυνάμεις του στην υπηρεσία χρήσιμων δράσεων προς όφελος των άλλων, χωρίς να περιμένει αμοιβή. Ο εθελοντισμός συχνά ταυτίζεται με την φιλανθρωπία. Η διαφορά έγκειται στο ότι ο εθελοντής – σε αντίθεση με τον φιλάνθρωπο – δεν προσφέρει από οίκτο ούτε θεωρεί ότι ο ίδιος είναι ανώτερος, καλύτερος ή προνομιούχος. Ο εθελοντής βλέπει τα άτομα στα οποία προσφέρει σαν άτομα ισότιμα που περνούν δυσκολίες. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο φιλάνθρωπος προσφέρει "ό,τι έχει" και ο εθελοντής "ό,τι είναι". Η προσφορά του πρώτου είδους κάπου και κάποτε τελειώνει, εξαντλείται (οι πόροι εξαντλούνται). Η προσφορά του εθελοντισμού αντλεί από πηγή ουσιαστικά ανεξάντλητη (τον εαυτό), η οποία μπορεί  να προμηθεύει κάθε φορά ό,τι χρειάζεται να προσφερθεί.

Τα οφέλη του εθελοντισμού για τον ίδιο τον εθελοντή καθώς και για το κοινωνικό σύνολο μπορούν να είναι τα εξής:

  • Φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά και βοηθάει να διευθετηθούν τα κοινωνικά προβλήματα στη βάση.
  • Μπορεί να γίνει διασκέδαση και πολύ καλός τρόπος δημιουργίας και ανάπτυξης νέων γνωριμιών και φιλικών σχέσεων.
  • Ενισχύει την απόκτηση κοινωνικών, επικοινωνιακών και επαγγελματικών δεξιοτήτων και την δημιουργία πολύτιμης εργασιακής εμπειρίας και αναπτύσσει νέες ικανότητες, καθώς η εθελοντική δράση αποτελεί η ίδια μια μαθησιακή εμπειρία.
  • Ενδυναμώνει και δίνει νέο περιεχόμενο στη ζωή των ενηλίκων.
  • Αυξάνει τη δυνατότητα ενεργούς συμμετοχής των νέων στη ζωή και την εργασία.
  • Αποτελεί εν δυνάμει χώρο ανάπτυξης νέων κοινωνικών υπηρεσιών αυξάνοντας την απασχόληση.
  • Οδηγεί στην εσωτερική ολοκλήρωση του πολίτη-εθελοντή και στη συνολική μετεξέλιξη της κοινωνίας από ατομικιστικής σε κοινωνία αλληλεγγύης.
  • Ο ίδιος ο εθελοντής δεν είναι μόνο πομπός αλλά και δέκτης των ωφελειών που απορρέουν από την εθελοντική του δράση.

 




Ο εθελοντής έχει δικαιώματα! Στο ΜΑΖΙ φροντίζουμε ώστε:

 

  • Να αισθάνεται ασφάλεια, άνεση και οικειότητα.
  • Να έχει ένα συγκεκριμένο καθήκον με αρχή και τέλος.
  • Να έχει τη δυνατότητα να φύγει από το πρόγραμμα όποτε το θελήσει.


Επιπλέον, βασισμένοι στην πίστη μας ότι οι εθελοντές αποτελούν το κλειδί για την επίτευξη των στόχων του οράματος μας, είμαστε αποφασισμένοι στο ΜΑΖΙ να κατευθύνουμε τις προσπάθειες μας ώστε να επιτυγχάνονται κάποιες βασικές προϋποθέσεις εθελοντικής δράσης.

Ως εθελοντές, μπορείτε να περιμένετε από το ΜΑΖΙ τα εξής:

  • Προσπάθεια ώστε η συμμετοχή σας ως εθελοντής στο ΜΑΖΙ να ανταποκρίνεται στα κίνητρα, τις προσδοκίες και τις επιλογές σας.
  • Αναγνώριση της προσφοράς σας και σεβασμός της προσωπικότητας σας.
  • Ενθάρρυνση της αμφίδρομης επικοινωνίας ως το μέσο για καλύτερα αποτελέσματα: θέλουμε να ακούμε και να μαθαίνουμε από αυτά που έχετε να μας πείτε μέσα από την εμπειρία, τις γνώσεις, τις ιδέες και τις ικανότητες σας.
  • Προσπάθεια έτσι ώστε να ταιριάξουμε της ανάγκες του ΜΑΖΙ με τις ικανότητες, την εμπειρία, τις γνώσεις και τα κίνητρα σας ως εθελοντής.
  • Στήριξη και κατάλληλη κατάρτιση όπου χρειάζεται, ώστε να αισθάνεστε άνετα στο έργο που επιλέξατε να αναλάβετε.
  • Διασφάλιση της υγείας, της ασφάλειας και της ευημερίας όλων των εθελοντών που συμμετέχουν σε εθελοντικές δραστηριότητες ή εκδηλώσεις.
  • Δημιουργία και προώθηση από μέρους μας, μια φιλικής και υποστηρικτικής ατμόσφαιρας ώστε να είναι η εθελοντική δράση διασκέδαση! ΜΑΖΙ γιορτάζουμε την επιτυχία!



Ανεξάρτητα αν είστε νέος ή πιο μεγάλος, άντρας ή γυναίκα, επιστήμονας ή όχι,  με πολύ ή καθόλου χρόνο πάντα υπάρχουν λύσεις ώστε να προσφέρετε με τις δυνατότητες σας τις γνώσεις σας και τον χρόνο σας.
Είτε είστε φοιτητές – και θέλετε να αποκτήσετε περισσότερη εμπειρία (π.χ. φοιτητές ψυχολογίας) –, είτε είστε εργαζόμενοι – και θέλετε να χρησιμοποιήσετε την εθελοντική δράση ως όχημα για την αυτοπραγμάτωση και βαθύτερη ικανοποίηση σας –, είτε είστε συνταξιούχοι – και θέλετε να εκμεταλλευτείτε δημιουργικά τον χρόνο σας και να μεταδώσετε τις εμπειρίες της ζωής σας – είστε ευπρόσδεκτοι στο ΜΑΖΙ!
Κάθε λιθαράκι στο έργο μας χτίζει έναν καλύτερο κόσμο με σεβασμό στον συνάνθρωπο, λιγότερη μοναξιά, περισσότερη αλληλεγγύη και αποδυνάμωση των στερεοτύπων και των προκαταλήψεων.

Τι θα περιμένουμε από εσάς:

  • Να βοηθήσετε στην δημιουργία, την διατήρηση και την περαιτέρω ανάπτυξη του "καλού ονόματος" και της φήμης του μη κερδοσκοπικού σωματείου ΜΑΖΙ.
  • Να στοχεύετε σε υψηλά πρότυπα απόδοσης, αξιοπιστίας και ποιότητας σε όλες τις πτυχές και δράσεις του ΜΑΖΙ.
  • Να συνεργάζεστε με τα μέλη και τους επιστήμονες – συνεργάτες του ΜΑΖΙ, ειδικά όταν απαιτείται κάποιο είδος εκπαίδευσης για την εθελοντική δράση σας.
  • Να επιδιώκετε μια αμφίδρομη επικοινωνία με άλλους εθελοντές και τα μέλη του ΜΑΖΙ, ώστε να καλλιεργηθεί μια ευχάριστη και φιλική ατμόσφαιρα.
  • Να σέβεστε απόλυτα την ανάγκη για εμπιστευτικότητα, όποτε έχετε πρόσβαση σε πληροφορίες.
  • Να σέβεστε απόλυτα το απόρρητο των προσωπικών και ιατρικών δεδομένων όλων των μελών του ΜΑΖΙ, εφόσον έχετε πρόσβαση σε αυτά.

 


 


Επιστημονική ομάδα εθελοντών

Η χρησιμότητα των εθελοντών επαγγελματιών υγείας και ψυχικής υγείας  (όπως γιατροί, ψυχίατροι, ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, ερευνητές, διατροφολόγοι κ.ά.) είναι μείζονος σημασίας για το έργο μας. Ενδεικτικά, κάποιες πιθανές αρμοδιότητες - δραστηριότητες είναι:

  • 1. Μετάφραση κειμένων, άρθρων και γενικότερα ενημερωτικού υλικού στα ελληνικά (κυρίως από τα αγγλικά): Ο εθελοντής λαμβάνει ηλεκτρονικά το κείμενο προς μετάφραση και το επιστρέφει, επίσης ηλεκτρονικά, μεταφρασμένο. Το κείμενο δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του ΜΑΖΙ με το όνομα και την ειδικότητα του.

    2. Ειδικοί του χώρου της ψυχικής υγείας (ψυχολόγοι, ψυχίατροι) αναλαμβάνουν να καταρτίσουν (σταδιακά) βιβλιογραφία (ελληνική και ξενόγλωσση) σχετική με τις διαταραχές διάθεσης. Οι εθελοντές θα λάβουν οδηγίες και λίστα με πηγές εύρεσης ολόκληρων άρθρων στο ίντερνετ.

  • 3. Συλλογή εκδόσεων – βιβλίων (τιμής ένεκεν) από ελληνικούς εκδοτικούς οίκους για λογαριασμό του ΜΑΖΙ, προκειμένου να οργανωθεί τελικά μια δανειστική βιβλιοθήκη σχετική με τις διαταραχές διάθεσης. Οι εθελοντές θα λάβουν λίστα με τα συγκεκριμένα βιβλία.

    4. Διασύνδεση με: ειδικούς του χώρου γενικής και ψυχικής υγείας, κέντρα εκπαίδευσης ψυχοθεραπευτών, άλλα σωματεία – συλλόγους, μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς, κέντρα ψυχικής υγείας κλπ. (ενημέρωση για το ΜΑΖΙ και τις ομάδες αυτοβοήθειας, συνεργασίες για ημερίδες, σεμινάρια κλπ.)

    5. Αναζήτηση χορηγιών και δωρεών (ιδιώτες, εταιρείες).

  • 8. Συλλογή ενημερωτικών – εκπαιδευτικών βίντεο σχετικά με τις διαταραχές διάθεσης ή/και την γενικότερη ψυχική υγεία, με στόχο την δημιουργία συλλογής βίντεο στον ιστότοπο του ΜΑΖΙ. + Υποτιτλισμός στα ελληνικά των ανωτέρω βίντεο.

    10. Ζητείται ένας εθελοντής – υπεύθυνος της ενότητας "Επικαιρότητα" της ιστοσελίδας του ΜΑΖΙ.

    11. Ζητείται ένας εθελοντής – υπεύθυνος της ενότητας "Προτάσεις"  "Ημερίδες, σεμινάρια ,ομιλίες" της ιστοσελίδας του ΜΑΖΙ.



Η επιστημονική ομάδα εθελοντών μπορεί να δραστηριοποιείται σε μεγάλο βαθμό μέσω του διαδικτύου.
Όσοι επαγγελματίες ενδιαφέρονται να συνεργαστούν εθελοντικά ΜΑΖΙ μας, παρακαλούνται να στείλουν βιογραφικό σημείωμα και στοιχεία επικοινωνίας στο: info@mazi.org.gr

Η επιστημονική τεκμηρίωση των δράσεων μας είναι υψίστης σημασίας για το ΜΑΖΙ, όσον αναφορά την αξιοπιστία και το κύρος του. Σας περιμένουμε!

Εθελοντές με ειδικές επαγγελματικές ιδιότητες

Ήδη, το ΜΑΖΙ έχει επωφεληθεί από την προσφορά εξειδικευμένων εθελοντών (π.χ. δικηγόρος, λογιστής, γραφίστας, web designer), χωρίς την πολύτιμη βοήθεια των οποίων δεν θα ήμασταν ΜΑΖΙ σας!


Μπορείτε να εκδηλώσετε το ενδιαφέρον σας με τους εξής τρόπους: τηλεφωνικά (801 1000 201 - ΑΠΟ ΣΤΑΘΕΡΟ, αστική χρέωση για όλη την Ελλάδα και 217-7242251 - ΑΠΟ ΚΙΝΗΤΟ), με email: info@mazi.org.gr , με φαξ (210-2852925). Σας ευχαριστούμε!

 

Σημείωση: Όταν στέλνετε βιογραφικά, παρακαλούμε πολύ να διευκρινίζετε και τον λόγο για τον οποίο τα στέλνετε. Σας διευκρινίζουμε πως στο ΜΑΖΙ δεν υπάρχουν θέσεις μισθωτής εργασίας. Επίσης, καθώς το ΜΑΖΙ δεν παρέχει κλινικές υπηρεσίες, δεν παρέχει ευκαιρίες πρακτικής στη συμβουλευτική και την ψυχοθεραπεία.

 


 

 

Κείμενο της Γιώτας Ανδρώνη, Γραμματέα του ΔΣ του ΜΑΖΙ και εθελόντριας συντονίστριας ομάδας αυτοβοήθειας:

"Εθελοντισμός: Επιλέγω ανθρωπισμό και όχι ωχαδερφισμό

Ξεκινώντας το γράψιμο του κειμένου, αθελά μου κάνω μία αναδρομή, 2 χρόνια περίπου πριν, όταν μπήκε στη ζωή μου το ΜΑΖΙ, μέσα από τη διαδικασία του εθελοντισμού. Θα ήθελα να σας πω μία σύντομη ιστορία, επειδή θεωρώ ότι παίζει ρόλο και το κίνητρο που σε οδηγεί σε μία τέτοια απόφαση.

Ήταν ένα Σάββατο του Νοεμβρίου, είχα επιστρέψει από την εργασία και άνοιξα την τηλεόραση για να μου κάνει παρεούλα, όπως πάντα, ενώ έτρωγα. Και είχε μείνει το κανάλι του Mega, από την προηγούμενη μέρα και συμπτωματικά είχε μία εκπομπή που πάντα παρακολουθούσα, όταν είχα την ευκαιρία, το "Όλα για την υγεία μου". Εκείνη τη μέρα λοιπόν, το θέμα της ήταν οι Διαταραχές Διάθεσης και φιλοξενούσαν το ΜΑΖΙ. Μίλησε ο Βασίλης, ένα από τα ιδρυτικά μέλη του σωματείου και κατέθεσε με έναν εξαιρετικό τρόπο, πώς βίωνε τη Διπολική Διαταραχή, τα συναισθήματα, την προσπάθεια θεραπείας του και την απόφασή του να εμπλακεί εθελοντικά σε κάτι που θα βοηθούσε να κοινωνικοποιηθεί αλλά και να χρησιμοποιήσει την πάθησή του, ως εργαλείο για να στηρίξει και άλλους πάσχοντες.
Όταν μιλούσε για το κομμάτι της κατάθλιψης, ένιωσα ξαφνικά τα μάτια μου να τρέχουν δάκρυα, το στομάχι μου σφίχτηκε, η καρδιά αναπήδησε και ένιωσα μία λύτρωση μέσα μου απίστευτη. Ένιωσα σαν να ακούω τον εαυτό μου να μιλάει μέσα από την οθόνη. Γιατί; Επειδή μόλις είχα "βγει" από μία 7ετία, στην οποία είχα διαγνωσθεί με Μείζονα Καταθλιπτική Διαταραχή, Γενικευμένη Αγχώδη Διαταραχή, Διαταραχή Πανικού και αγοραφοβία. Τα είχα όλα και σύμφερα!!! Μετά από τόσα χρόνια, έβγαινα πάλι δειλά-δειλά στη "φυσιολογική ζωή και καθημερινότητα". Ήταν σα να ξύπνησα από έναν ατελείωτο εφιάλτη και κοιτούσα γύρω μου τα πάντα σα να τα έβλεπα για πρώτη φορά.

Είχα υποφέρει τόσο πολύ, σωματικά και ψυχικά, τόσα χρόνια και πριν την επίσημη διάγνωση, είχα πολεμήσει με τους δαίμονές μου και τα είχα καταφέρει να βγω ζωντανή από αυτό. Όχι αλώβητη, αλλά ζωντανή και πιο δυνατή. Ένιωσα εκείνη τη στιγμή, ότι καθάρισε το μυαλό μου και η πρώτη αντίδραση ήταν ότι θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω αυτόν τον πόνο, αυτό το "κακό" σαν γνώση για να βοηθήσω άλλους ανθρώπους κι εγώ. Επειδή τότε θα το ξόρκιζα, θα το μετέτρεπα σε κάτι θετικό, που θα βοηθούσε και εμένα και άλλους. Το "ξύπνημα" αυτό το θυμάμαι τόσο έντονα ακόμη. Σηκώθηκα, μπήκα στην επίσημη ιστοσελίδα του ΜΑΖΙ και άρχισα να διαβάζω πώς μπορώ να βοηθήσω κι εγώ εθελοντικά.
Παρεπιμπτόντως, πάντα ήθελα να βρω ένα πεδίο εθελοντισμού, που θα αφορούσε ειδικότερα ανθρώπους λιγότερο προνομιούχους, όπως κακοποιημένα παιδιά ή γυναίκες, αλλά δυστυχώς δεν ήμουν έτοιμη εγώ, ώστε να στηρίξω και συνανθρώπους μου. Όταν όμως έγινε, εμφανίστηκε αυτή η ευκαιρία. Μίλησα λοιπόν με τον Βασίλη, με υποδέχτηκε στο forum της σελίδας και ξεκίνησε σιγά σιγά η πορεία μου ΜΑΖΙ τους. Γνωρίστηκα και με την Πρόεδρο και με άλλα μέλη και στη συνέχεια μου προτάθηκε να αναλάβω συντονίστρια στις νεόφερτες στην Ελλάδα για τότε, Ομάδες Αυτοβοήθειας.

Η πρώτη αντίδραση ήταν άγχος. Θα τα καταφέρω; Κι αν η ανάμειξή μου, με ανθρώπους που ήταν σε αρνητική διάθεση, με γυρνούσε πίσω σε ένα επεισόδιο, μία υποτροπή; Θα άντεχα να σηκώσω το βάρος των προβλημάτων των άλλων, ενώ τόσο καιρό δε μπορούσα να διαχειριστώ την πίεση της δικής μου ζωής; Aλλά όταν το σκέφτηκα καλύτερα, είπα μέσα μου, ότι αν είχα καταφέρει να βγω από τόσο δύσκολες καταστάσεις στη ζωή μου, συνέβη επειδή τόλμησα να αντικρίσω τους φόβους μου κατάματα, να τους αντιμετωπίσω και να τους βάλω στην πραγματική τους διάσταση και όχι σε αυτή στην οποία με έσπρωχνε η πάθηση.

Και το τόλμησα. Εκπαιδεύτηκα με άλλους συν-συντονιστές και άρχισα να παρακολουθώ τις συναντήσεις. Σιγά σιγά ανακάλυψα ότι ήταν μία πολύ όμορφη και ιδιαίτερη διαδικασία, το να εκτίθεσαι, να μοιράζεσαι, να ανταλάσσεις απόψεις με ανθρώπους οι οποίοι συνδέονται με κάποιο κοινό θέμα. Το πιο σημαντικό είναι ότι επειδή όλοι έχουμε περάσει παρόμοιες καταστάσεις, ΝΙΩΘΟΥΜΕ ο ένας τον άλλον. Δε χρειάζεται να εξηγούμε τι σημαίνει μία κρίση πανικού, ή η κατάθλιψη ή ένα επεισόδιο μανίας. Δεν κρίνουμε, επειδή γνωρίζουμε πόσο πολύ μας πλήγωνε όταν το εισπράτταμε από συγγενείς, φίλους ή γνωστούς. Και εκεί ξεκινάει η μαγεία της Ομάδας Αυτοβοήθειας για μένα. ΔΕ ΝΙΩΘΕΙΣ ΠΙΑ ΜΟΝΟΣ. Δεν είσαι το μαύρο πρόβατο, δεν είσαι ο "τρελός" της γειτονιάς. Αρχίζεις και παίρνεις κουράγιο, ελπίζεις, επειδή βλέπεις ότι τελικά υπάρχουν κι άλλοι που σε καταλαβαίνουν και επιτέλους μιλάς και δεν χρειάζεται να επεξηγήσεις. Απλά να ακούσεις και να ακουστείς και από αυτή τη συζήτηση, να μαθαίνεις νέους τρόπους για να διαχειρίζεσαι την κατάστασή σου.

Ο συντονισμός της Ομάδας, δεν είναι φυσικά κάτι τόσο απλό, όσο φαίνεται. Χρειάζεται να τηρείς τους κανόνες και να κάνεις τα μέλη της να τους υπακούν, χωρίς όμως να γίνεσαι απολυταρχικός και δυσάρεστος. Οφείλεις να είσαι δίκαιος με όλους, ακόμη κι αν κάποιος δεν ταιριάζει με τη δική σου προσωπικότητα, και να δίνεις ίσο χρόνο ομιλίας σε όλους. Είναι σημαντικό να κατευνάζεις τα πνεύματα, όταν υπάρχουν εντάσεις, να βοηθάς κάποιους ανθρώπους που είναι πιο "κλειστοί" να ανοιχτούν, όταν νιώσουν έτοιμοι και το κυριότερο όλων, ΝΑ ΑΚΟΥΣ.

Με έκανε να γίνω πιο σωστός άνθρωπος, πιο διαλλακτική, πιο συμπονετική, να ακούω υπομονετικά, χωρίς να διακόπτω τον άλλον. ΝΑ ΣΕΒΟΜΑΙ τον καθένα για τη διαφορετικότητά του και κατ' επέκταση να βλέπω την ομορφιά του. Άλλαξα δια παντός την κακή συνήθεια που μου είχε μάθει η πάθηση: Να αναβάλω μόνιμα. Τώρα έμαθα να είμαι συνεπής και συνεχής στην παρουσία μου στην Ομάδα αλλά και τη Ζωή μου.

Άνθρωποι βασίζονται σε μένα για να μιλήσουν, να στηριχτούν, να βοηθηθούν μέσα από τη συνάντησή μας. Είναι μία σχέση που σε κάνει πιο υπεύθυνο, σε κάνει "γονέα", σύντροφο, φίλο. Αποκτάς ευθύνες απέναντι σε ψυχές που ήδη έχουν κλονιστεί από τις ανθρώπινες σχέσεις. Οπότε εσύ οφείλεις να μην τους απογοητεύσεις... Πόσο αγαπώ όλα τα παιδιά μου... Αυτό είναι για μένα...

Μέσα από τη διαδικασία, έφυγα από το "Εγώ" και πήγα στη χώρα του "Εμείς". Ανεκτίμητο. Αλλά πιο ανεκτίμητο από όλα ήταν η αίσθηση της ικανοποίησης, όταν τελείωνε η Ομάδα και κάποιος που είχε έρθει πολύ πιεσμένος ή στενοχωρημένος, έφευγε σε καλύτερη κατάσταση, νιώθοντας ότι κάτι χρήσιμο και θετικό είχε αποκομίσει στη συνάντησή μας.

Πόσο γεμάτη ένιωθα, πόσο ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ. Πόσο περήφανη που μπόρεσα να προσφέρω σε κάποιον που περνούσε δύσκολα, μία ελπίδα, μία τρυφερή κουβέντα, υποστήριξη, αγάπη, φροντίδα βρε αδερφέ. Αυτό χρειάζεται ο καθένας μας. Τα αυτονόητα. Η αγάπη που κρίνει, υποβιβάζει και απαξιώνει, δεν είναι αγάπη για μένα.

Κλείνοντας εδώ, θα ήθελα να συμπληρώσω ότι όταν γίνεσαι εθελοντής, καλό θα είναι να το κάνεις σε έναν τομέα που σημαίνει κάτι πολύ σημαντικό για σένα και όχι απλά επειδή πρέπει. Να το νιώθεις σαν στόχο ζωής, όπως ακριβώς νιώθω κι εγώ τώρα πια.

Θέλω να κάνω γνωστό σε όσο γίνεται περισσότερους ανθρώπους, ότι όλοι εμείς με τις Διαταραχές Διάθεσής μας, είμαστε απλοί άνθρωποι της διπλανής πόρτας.
Δεν είμαστε κάτι αποκρουστικό, τρομακτικό. Μας έτυχε μία πάθηση, όπως σε κάποιους τυχαίνει μία χρόνια νόσος στομαχιού, καρδιάς και τόσων άλλων. Απλά σε μας εμπλέκεται το νευρικό σύστημα.
Πριν μας κρίνετε, φοβηθείτε και απορρίψετε, ακούστε την ιστορία μας. Είναι πολύ πιο απλή από ότι σας έχουν μάθει λαθεμένα. Είναι στόχος ζωής για μένα, να βοηθήσω συνανθρώπους μου, όπως δε βοήθησαν εμένα όταν πέρναγα τη δική μου μπόρα.

Επειδή το χειρότερο από αυτά που θυμάμαι τότε, στη μεγάλη έκρηξη της πάθησης, ήταν η έλλειψη επικοινωνίας και κατανόησης, ακόμα και από τους πιο δικούς μου ανθρώπους. Δε θέλω λοιπόν, κανένας να νιώσει τόσο ΜΟΝΟΣ και αβοήθητος όπως εγώ τότε.
Και αν καταφέρω να στηρίξω και να βγάλω έστω και έναν άνθρωπο από το τούνελ της Διαταραχής Διάθεσης, προσφέροντάς του τη βοήθειά μου, μέσα από τις Ομάδες Αυτοβοήθειας και το ΜΑΖΙ, τότε θα νιώσω ότι έχω κάνει κάτι εξαιρετικά σημαντικό στη ζωή μου. Ότι δεν ήρθα απλά να επιβιώσω, αλλά να αφήσω έστω κι ένα μικρό λιθαράκι προσφοράς όταν φύγω..."

 


 


Είπαν για τον εθελοντισμό:

  • Η ύψιστη μορφή αγάπης είναι αυτή που υπερβαίνει το Εγώ και επικεντρώνεται στις ανάγκες των άλλων και του κόσμου στον οποίο ζούμε. Το παράδοξο είναι ότι ξεχνώντας τον εαυτό μας, τον βλέπουμε πιο καθαρά. Από το δόσιμο του εαυτού έχουμε το μεγαλύτερο όφελος. LEO BUSCAGLIA (ψυχολόγος, συγγραφέας, ιδρυτής του μη κερδοσκοπικού οργανισμού Felice Foundation, 1924-1998)

  • Μόνο στο βαθμό που κάποιος υπερβαίνει τον εαυτό του είναι πραγματικά άνθρωπος ή γίνεται ο αληθινός του εαυτός. Γίνεται έτσι όχι ασχολούμενος με την αυτοπραγμάτωση του, αλλά ξεχνώντας τον εαυτό του και δίνοντας τον εαυτό του, παραβλέποντας τον εαυτό του και εστιάζοντας προς τα έξω. VICTOR E. FRANKL (Αυστριακός ψυχίατρος και νευρολόγος, επιζών του Ολοκαυτώματος, 1905-1997)

  • Η εντολή "αγάπα τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου" δεν είναι απλώς μια ηθική εντολή. Είναι μια ψυχολογική εντολή. Η φροντίδα είναι κάτι βιολογικό. Ένα πράγμα που παίρνετε όταν φροντίζετε τους άλλους είναι ότι δεν νιώθετε μοναξιά. Και όσο πιο δεμένοι παραμένετε με τη ζωή τόσο πιο υγιείς είστε. JAMES LYNCH (Αμερικανός ψυχολόγος και ερευνητής, εξειδικευμένος σε θέματα ψυχοσωματικών ασθενειών και κοινωνικής απομόνωσης)

  • Εκείνοι που φέρνουν φως στις ζωές των άλλων δεν μπορούν να το κρύψουν από τον εαυτό τους. Τ. Μ. ΜΠΑΡΙ (Σκώτος μυθιστοριογράφος του 19ου αιώνα)

  • Όταν έπαψα να εστιάζω στο αν οι άλλοι προσπαθούν να με ευχαριστήσουν ή να ικανοποιήσουν τις ανάγκες μου και σκεφτόμουν τι θα τους κάνει αυτούς ευτυχισμένους, άρχισα να βλέπω την ομορφιά σε όλους τους ανθρώπους. Μπορούσα να καταλάβω ότι έδιναν και αυτοί τις δικές τους ηρωικές μάχες και προσπαθούν αν βαδίσουν τον δικό τους δρόμο στη ζωή και η καρδιά μου γέμιζε αγάπη γι' αυτούς. Όσο περισσότερο εστίαζα στην αύξηση της ευτυχίας των άλλων, τόσο καλύτερα ένιωθα. Και όσο καλύτερα ένιωθα, τόσο πιο ευτυχισμένη γινόμουν. ΣΙ-ΤΖΕΙ ΣΚΑΡΛΕΤ (συγγραφέας, παρακινητική ομιλήτρια και σύμβουλος)

  • Μόνο εάν αξιοποιήσεις τα προσόντα σου γαι να βελτιώσεις τη ζωή άλλων ανθρώπων, μπορείς να πεις "ναι, αισθάνομαι καλά με τον εαυτό μου". JACOB COLKER (27 ετών, δημιουργός του εθελοντικού κινήματος The Extraordinaries, βραβεύτηκε φέτος με το Rolex "Young Laureates")

 

 


 

 

αστερίας

 

Και μια πολύ όμορφη ιστορία που εκφράζει την σημασία της προσφοράς. Ακόμη κι όταν αυτή η προσφορά δεν θα αλλάξει τον κόσμο, θα αλλάξει σημαντικά την ζωή κάποιου και αυτό είναι που κάνει την διαφορά.

Ένας άνδρας περπατούσε σε μια ερημική παραλία ένα απομεσήμερο. Καθώς περπατούσε, διέκρινε από μακριά ένα αγόρι και καθώς πλησίαζε περισσότερο, παρατήρησε πως το αγόρι έσκυβε επανειλημμένα, έπιανε κάτι από κάτω και το πέταγε στο νερό.

Επαναλάμβανε το ίδιο και το ίδιο εκσφενδονίζοντας κάτι μέσα στον ωκεανό.
Όταν πλησίασε περισσότερο, είδε ότι το αγόρι σήκωνε έναν - έναν τους αστερίες που είχαν ξεβραστεί στην ακτή και τους έριχνε πίσω στη θάλασσα.

Ο άνδρας ρώτησε τον νεαρό τι κάνει εκεί. Και το αγόρι του είπε: «Ρίχνω τους αστερίες πίσω στο νερό γιατί αλλιώς θα πεθάνουν από έλλειψη οξυγόνου».

«Όμως», είπε ο άντρας, «είναι αδύνατον να τους σώσεις όλους, είναι χιλιάδες σ' αυτή την παραλία και αυτό δεν συμβαίνει μόνο σ' αυτή την παραλία, αλλά και σε εκατοντάδες άλλες κατά μήκος της ακτής. Δεν είναι δυνατόν να καταφέρεις κάποια σημαντική διαφορά».

Το αγόρι κοίταξε κάτω, κατσούφιασε για λίγο και έπειτα έσκυψε πάλι, σήκωσε έναν αστερία και χαμογελώντας καθώς τον πετούσε στη θάλασσα, είπε στον άνδρα:

«Κατάφερα όμως σημαντική διαφορά γι' αυτόν εδώ!».

Η ιστορία είναι του Loren Eiseley από το βιβλίο του «The star thrower»